گمان نکنید که فراموش کرده ام و می کنم همه چیز را، نه من فراموش نمی کنم ،هر لحظه و هر جا با من هستید، این بی مهری شماست نسبت به خودتان که خودتان را فراموش می کنید ،من فراموش نشدنی هستم، حداقل برای شما ماندگار.گمان نبرید که با مرور خاطره های تلخ توجیحی برای فراموشی پیدا می کنید،  من زندگی را می ف  همم و او هم مرا می فهمد،من رازهایش را میدانم و او هم رازهای مرا میداند،پس یاد گرفته که دیگر با من بازی نکند، همه چیز در حال گردش است و این تغییر چیزی جز تسلسل وقایع نیست که حالا با تکنولوژی خود را بزک کرده. 

 

پی نوشت:

خوشبختانه بعد از یکسال و نیم توانستم در جایی مشغول به کار شوم که باید.

به همین خاطر رسالتی در قبال خودم قبول کرده ام که تا سال دیگر اگر زنده ماندم،نتیجه را به شما خواهم گفت.

آخه عزیزم با مرام ، لوتی ،دوست، همکار، آقا ، خانم بابا با توام وقتی آنفولانزا گرفتی رعایت کن دیگه بقیه هم نگیرند، ما که دستامون شستیم،اونم به شیوه تولد مبارک خانم دکتر، حالا اینکه دیشب از تب دهنمون سرویس شد بماند، آخه لامصب درمون نداره که، فقط پیشگیریه ، هیچ فکر کردی اگه زبونم لال مردم چی میشه، مملکت تعطیل میشه! عزای عمومی میشه! یکی میگه ۲۰ نفر مرده یکی میگه ۵۰ نفر همه میمیرند مشکلی نیست ، اونجای کسی هم نیست که، آقای برادر با توام ماسک بزن این دفعه که ماسکت رو نزدی پوزه بند زدم بهت میفهمی!!!

لعنت به همه چیز این زندگی

به همه زنده بودن

لعنت به همه چیزش

 

دلم دیگر نمی خواهد اینجا چیزی بنویسم، این را واقعاً می گویم ،اگر کلماتی در پی هم میبینید چیزی نیست جز حباب روی آب، می خواهم اصلش مال خودم باشد، اوه خدای من، من چقدر خودخواهم !نه؟ نه اینگونه نیست خواهم نوشت ولی زمانش باید برسد، دیشب و دیروز ۸/۸/۸۸ بود از این دست روزها در بستر خود چیزهای نهفته ای دارد، قرار نیست همه مان بفهمیم همه چیزهایی را که باید ،در یک نظر سنجی به این کشف رسیدند که دنیای ما را ۶۰۰۰ نفر می گردانند، احساسات ما را شکل می دهند و افکار ما را بی آنکه بدانیم، آه لباس من مارکش بنتو است اوه کفشم پیرگاردین است عینکم نایک، پدر زجر میکشد و خسته مانده بر میگردد خانه دیگری نفسی برایش نمانده ولی کفش فرزندش حتماً باید پوما باشد از همانها که ستاره های ورزشی می پوشند و آنها هم خود مترسکی هستند برای آنها که گردانندگان اصلی این خیمه شب بازی هستند، همه به هم شبیه حتی اگر در ژاپن باشی یا در اسپانیا یا در آفریقای جنوبی همه شبیه به همه چون ۶۰۰۰ نفر تعیین کننده سرنوشت انسانی اند، و کسی که غیر از این باشد چه آدم دیوانه ای است!!؟

شوپنهاور می گوید(اگر اسمش را درست تلفظ کرده باش) : برترین قوانین عشق است و عشق شفت است.

آخر چه جوری باید در کله پوکتان فرو کرد که "این ره که می روی به هیچستان است."

برای حفظ بقا هر کاری مجاز است!؟ حتماً باید برایتان قصه غصه بنویسم یا بنویسند حتماً باید بادکنک سفید  ببینی یا بادبادک باز را که چند ساعتی وجدانت خارش بگیرد. بعد که چی دنبال هوسهای حیوانی درونی رفتن ، طبق طبیعت رفتار کردن پس واقعاً غلط کرده ای که اشرف مخلوقات هستی وقتی نمیتوانی جلوتر از آنجایت را نگاه کنی.

گوش کنید من می خواهم چند کلمه از زبان خدا برایتان بگویم:" فرزندان من گوش فرا دهید به آنچه در درونتان است که می دانید که کدام راه به خطا است و کدام نه، ای خاک دو عالم بر سرتان من چقدر پیغام بفرستم، آهای با تو هستم که هی تریاک می کشی ، به جای تریاک نقاشی بکش،تصویری از خودت،آهای تو که آنجا نشستی و در حال مخ زدن یکی مثل خودت هستی میتوانی تصویری از خودت بکشی وقتی که بی صاحبت راست شده!! دختر جان با تو هستم مگر شب و روز دعا نکردی که مهران بشود شوهرت پس چرا حالا دلبری میکنی وقتی دل خودت میلرزد، آهای با تو هستم اگر از روز اول می دانستم که تو میخواهی تا این حد دستمال زن و خ ا ی م ا ل باشی برای رسیدن به پشت یک میز تو را خلق نمی کردم تو مایه ننگ آفرینش هستی. تنها یک روز دیگر به شما فرصت می دهم که به ندای وجدانتان گوش کنید، و از پس فردا تمام اسرار فاش می شود، درون و بیرونتان یکی می شود. آن وقت است که یا سر به بیابان می گذارید یا همدیگر را می کشید!! چه کشتنی!!"

پیامبر نبودم که شدم، حس جالبی است وقتی که به تو وحی می شود باور کن!!

آره آری

در حال راندن ماشین در سایت بودم، رفته بودم یک امضا بگیرم از یک رئیس ،منشی گفت رفته نهار و نماز و من خوشحال از اینکه می تونم دوباره ماشین رو بردارم و تنها باشم و کمی هم فکر کنم برگشتم، توی راه به آهنگهای مختلف گوش می کردم و یک چیز و یک کاش مدام در ذهنم مرور می شد،"میدونی بدی زنگی چیه؟؟ بدیش اینه که فقط یکبار میتونی تجربه اش کنی!!"

 اگه پدر نداشتی دیگه هیچ وقت نخواهی داشت اگه عاشق نباشی دیگر هیچ گاه عاشق نخواهی شد، یک جورایی آب رفته دیگر به جوی بر نگردد،آره کاش حداقل دوبار زنده بودیم کاش!!

یکبار زندگی کم است برای تشخیص خوب از بد،زندگی نسبی تر از آن است که بتوانیم از تجربیات دیگران استفاده کنیم البته اگر بخواهیم ، اما اگر بخواهیم آتش را لمس کنیم که همه چیز بدتر و سخت تر است!!!

 

امید که داشته باشی همه چیز  خودبخود در مسیری قرار می گیرد که میخواهی، کسی گفته: اگر به روشنی پذیرفته ای که می شود بدان که می شود.

یک  چند سوال تازگیها  ذهن مرا قلقلک می دهد و آن اینکه نویسنده خودش را می نویسد؟؟ و سوال بعدی اینکه یک نویسنده به چیزی از قبیل الهام احتیاج دارد مثل شعر؟؟ چه زمانی اثرش را می توان ناب شمرد؟ زمانیکه  برای خود بنویسد یا برای ناب بودن؟؟

همانطور که در نوشته قبلی گفته ام فقط در حال یادداشت بردای هستم. چیزی نمی نویسم به حساب ...گشاد و آب هندوانه نگذارید..